Antykomunistyczna opozycja

Antykomunistyczna opozycja. W sierpniu 1945 r. podjęło działalność opozycyjną wobec Polskiej Partii Robotniczej Polskie Stronnictwo Ludowe. Na jego czele stanął Stanisław Mikołajczyk (były premier rządu emigracyjnego, wówczas wicepremier Rządu Jedności Narodowej). PSL nie było partią wyłącznie ludową (chłopską, agrarystyczną), lecz ogólnonarodową. Skupiało wszystkich, którzy wierzyli, że można przeciwstawić się komunistom na drodze legalnej i parlamentarnej.

Z podziemia również wyszło chrześcijańsko-demokratyczne Stronnictwo Pracy. Współpracowało z PSL, choć komuniści zdołali umieścić we władzach stronnictwa swoich agentów. Dwie pozostałe partie, tworzące zaplecze Delegatury i rządu emigracyjnego, czyli PPS-WRN oraz Stronnictwo Narodowe, musiały pozostać w konspiracji. Członkowie Stronnictwa Narodowego zostali okrzyknięci faszystami, zaś członkowie PPS byli znienawidzeni przez komunistów, gdyż łączyli ideały socjalizmu z przywiązaniem do demokracji i niepodległości.

Zbrojne podziemie. W styczniu 1945 r. Armia Krajowa została rozwiązana. W jej miejsce utworzono kadrową ogranizację oznaczoną kryptonimem „Nie” (symbol sprzeciwu lub skrót od „niepodległość”). Organizacja „Nie”, szybko spenetrowana przez NKWD, została jesienią 1945 r. zastąpiona przez „Wolność i Niezawisłość” (WiN).

Leave a Reply

Nowa wiedza

Proces szesnastu

Dlaczego Mikołajczyk zgodził się na pozorny kompromis? Jego obecność w rządzie [...]

Problem dwóch wrogów

Hitlerowcy nie zapraszali polskich „podludzi” do współpracy (pomijając „półniem[...]

PPR wraz z tymi sojusznikami

PPR wraz z tymi sojusznikami utworzyła Blok Stronnictw Demokratycznych (wbrew n[...]

Pozbawieni prawa wybierania

Pozbawieni prawa wybierania i wybieralności na zawsze byli uczestnicy powstania[...]

Poza procesami o zdradę główną

Ponadto wprowadzono w sprawach o zdradę oraz ciężkie przestępstwa (feloaies) pr[...]

Postanowienia traktatu:

-1.Układ Ribbentrop-Mołotow zostaje uznany za nieważny od samego początku. 2.Rz[...]