Kościół po Drugim Soborze Watykańskim

Kościół po Drugim Soborze Watykańskim. W pierwszej połowie XX w. (ponty-fikaty Piusa XI i Piusa XII) Kościół znajdował się w trudnej sytuacji. Wobec wojen światowych i totalitarnych ideologii przyjął postawę defensywną. Dopiero wstąpienie na Stolicę Piotrową Jana XXIII w 1958 r. otworzyło nową epokę dostosowania się Kościoła do świata przemysłowej gospodarki i kultury masowej. Jan XXIII zwołał sobór (zjazd biskupów z całego świata). Sobór ten przeszedł do dziejów Kościoła (i do dziejów powszechnych) jako Drugi Sobór Watykański. Obradował w latach 1962-1965. Jan XXIII zdołał go tylko otworzyć. Prace soboru doprowadził do końca kolejny zwierzchnik Kościoła, Paweł VI.

Drugi Sobór Watykański określił miejsce Kościoła we współczesnym świecie. Dobiegła końca epoka Kościoła potiydenckiego, uformowanego podczas walki z reformacją. Kościół katolicki podjął dzieło porozumienia z protestantami i pra-wosławnymi oraz wyznawcami religii niechrześcijańskich (ekumenizm), sprecy-zował naukę społeczną (polemizując z socjalizmem i liberalizmem w imię zasad zawartych w Ewangelii), dokonał reformy liturgii (języki narodowe w nabożeń-stwach), zalecił głębsze studia biblijne i propagowanie osobistej lektury Pisma św. Podkreślono misję świeckich w Kościele i ich odpowiedzialność za trwanie i roz-wój chrześcijańskich podstaw europejskiej kultury.

W tych samych latach sześćdziesiątych XX w., gdy ojcowie soborowi dokonywali wielkiej reformy, z całą siłą wystąpiło zjawisko kontrkultury, kwestionującej wszelkie autorytety (w tym autorytet religii i duchowieństwa). Pomimo wszystkich różnic były to dwa aspekty jednego procesu: dążenia do wolności i godności człowieka w epoce kryzysu tradycyjnych form życia.

Proces umacniania autorytetu Kościoła i papiestwa uległ pogłębieniu wraz z wyborem w 1978 r. na stanowisko następcy św. Piotra arcybiskupa krakowskiego, Karola Wojtyły (rozdział XV. 1.). Pontyfikat Jana Pawła II, który trwał ponad ćwierć wieku (do 2005 r.) przyczynił się do obrony godności człowieka i chrześcijańskiej tradycji. Obrany kolejnym następcą św. Piotra, niemiecki kardynał Joseph Ratzin- ger stawia sobie za cel odnowę duchowych fundamentów Europy (stąd wybór imienia: Benedykt XVI, w nawiązaniu do św. Benedykta, twórcy podstaw europejskiej cywilizacji w okresie kryzysu po upadku Cesarstwa Rzymskiego).

Leave a Reply

Nowa wiedza

Proces szesnastu

Dlaczego Mikołajczyk zgodził się na pozorny kompromis? Jego obecność w rządzie [...]

Problem dwóch wrogów

Hitlerowcy nie zapraszali polskich „podludzi” do współpracy (pomijając „półniem[...]

PPR wraz z tymi sojusznikami

PPR wraz z tymi sojusznikami utworzyła Blok Stronnictw Demokratycznych (wbrew n[...]

Pozbawieni prawa wybierania

Pozbawieni prawa wybierania i wybieralności na zawsze byli uczestnicy powstania[...]

Poza procesami o zdradę główną

Ponadto wprowadzono w sprawach o zdradę oraz ciężkie przestępstwa (feloaies) pr[...]

Postanowienia traktatu:

-1.Układ Ribbentrop-Mołotow zostaje uznany za nieważny od samego początku. 2.Rz[...]